De komst van kleine Rik

Zo’n 8 jaar geleden is bij ons de wens ontstaan voor een eigen hondje. Ik heb 30 jaar paarden gehad, maar na het overlijden van mijn laatste paard, die 35 is geworden, had ik besloten het daarbij te laten. Ik heb heel lang moeten wennen aan een leven zonder paarden. Wij hadden nog twee (ons zeer dierbare) katten, die beiden extra zorg nodig hadden, dus wij besloten dat een hond nog niet aan de orde was.

In de tussentijd zijn wij ons gaan verdiepen welk ras bij ons paste. We bezochten hondenshows en lazen veel. Tot het moment dat wij het Schipperke tegenkwamen. Toen waren we verkocht. Wij wisten, dit is “ons” ras.

Wij zijn Schipperke-shows gaan bezoeken en gingen mee op Schipperke-wandelingen; het aantal kilometers met de auto maakte ons niet uit. En elke keer als ik het “spul” bij elkaar zag, maakte mijn hart een sprong en vergat ik alles om mij heen. Dan weet je het, iets wat je zo blij maakt, dat hoort bij jou. Ondertussen veel vragen gesteld op shows aan “kenners” en goed rondgekeken. Inmiddels ook een aantal hele lieve mensen leren kennen, waardoor we ook steeds meer leerden. Als we op een show kwamen, werd er lachend gezegd “Hebben jullie nou nog geen Schipperke?”. Maar wij namen onze tijd.

Totdat ons ongeboren hondje op ons pad kwam en de tijd rijp leek. Soms voel je dat dingen zo moeten gaan. Terwijl wij op de clubmatch waren, bleek ons reutje al in mama’s buik te zitten; de mama en de papa waren ook aanwezig op de show. Fenna van de Loinhoeve x RinTinTin. Ik sprak daar ook weer de wens uit, om ons hondje op ons pad te laten komen.

Even later werd ik door onze nieuwe vriendin Riquette gewezen op deze dekking en ik zocht contact met de fokker. Na een heel fijn gesprek konden we in aanmerking komen voor een reutje. Eerst kwam het bericht dat Fenna definitief drachtig was. HiepHiepHoera! Nu wachten op de bevalling …. Zit er een reutje bij?

De hondjes werden geboren, er zaten twee reutjes bij. Onze droom zou waarheid worden! Wij besloten ons reutje te vernoemen naar degene die hem op ons pas heeft gebracht, Riquette; We noemden ons hondje dus Rik. Ineke heeft ervoor gezorgd dat deze naam ook in zijn stamboeknaam verwerkt kon worden.

Ineke en haar man hebben ons met open armen ontvangen in hun huis en bij hun hondjes; we mochten het allemaal meemaken. Voor de geboorte mochten wij komen kennismaken met Ineke, haar man en de hondjes. Fenna haar mama en oma wonen ook bij Ineke, dus knuffelen konden we al, voordat de pups geboren werden. En we gingen niet zonder hondje weg; Ineke had een Schipperke gemaakt van een gastendoekje, die wij alvast mee konden nemen!

Toen de pups er waren gingen wij om de anderhalve week langs en Fenna bleek een fantastische moeder. Zo zoet! Wij hebben dus het geluk gehad dat wij Rik konden zien vanaf geboorte. Dat was voor ons zo dierbaar! Ook hebben wij tijdens de bezoeken veel informatie gehad en gezellig over de hondjes gepraat, altijd met een koffietje met wat lekkers erbij, vaak zelf gemaakt door Ineke.

Wij hebben Ineke en haar man leren kennen als mensen met liefde voor het dier, dat staat voorop. De goede zorg, maar zeker de liefde die de hondjes meekrijgen, merken wij nu Rik bij ons in huis is.

Uiteindelijk mochten wij Rik na 8 weken ophalen. We waren heel blij, maar ik vond het ook heel dubbel, Rik weghalen bij zijn familie. Maar Ineke was heel lief, ze heeft voor ons een heel cadeaupakket met opstart-spulletjes meegegeven, zoals voer en snacks, speeltjes, een dekentje en beertje uit het nest, een knuffelpop met zijn naam en een prachtig fotoboek van Rik van de afgelopen 8 weken.

Rik doet het goed! Ik heb drie weken vakantie genomen om mij volledig op zijn opstart bij ons te richten. Hij is inmiddels 11 weken als ik dit stukje schrijf, is super lief en blij, leert snel en we genieten van hem! Ook hebben we nog dagelijks contact met Ineke en ik overlaad haar met foto’s en filmpjes . Ook voor vragen staat zij altijd klaar. Rik heeft gewoon twee families. En wat mij betreft blijft dit zo. Schipperkes verbinden!

Dank je wel Ineke en Louis van Schipperkes van de Loinhoeve voor het vertrouwen!

7 november 2024